πού δουλεύουν οι τρανς για να κάνουν απεργία;

Αναδημοσιεύω την απάντησή μου σε μια συζήτηση στο indymedia ( http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1238023 )



Η ερώτηση ήταν:

"ακόμη περιμένω απάντηση στο ερώτημα πού δουλεύουν οι τρανς για να κάνουν απεργία.
Μολονότι θεωρώ την εύρεση φυλετικής ταυτότητας, άντρα ή γυναίκας, τελείως αντιδραστική, εφόσον συνεχίζει τους διαχωρισμούς  της πατριαρχικής ιδεολογίας αντί να τους υπερβαίνει με νέους καθορισμούς αντρών/γυναικών και δημιουργεί μύθους γύρω από τον έρωτα/ερωτικές επιλογές με όλα τα παρεπόμενα αντί να τον αντιμετωπίζει σαν κάτι φυσικό και αυτονόητο, αποδέχομαι τους τρανς αλλά δεν καταλαβαίνω ούτε τι δυναμική μπορούν να έχουν απέναντι στην πατριαρχική καπιταλιστική κοινωνία ούτε και πως θα χειραφετηθούν μόνοι/ες τους αφού το ζητούμενο δεν είναι η χειραφέτηση από ένα κίνημα αλλά η ταξική ενότητα και ο αγώνας. Γι΄αυτό ρωτάω το στοιχειώδες, πού εργάζονται και τι δυναμική μπορούν να αναπτύξουν στο χώρο εργασίας τους καθώς και τι καταστολή υφίστανται σ΄αυτόν στη βάση της επιλογής τους αλλά απάντηση ακόμη δεν έχω πάρει. Τι θα γίνει;"
___________



Απαντάω λοιπόν, παρόλο που ο τρόπος που ρωτάς είναι λες και σου αξίζει απάντηση. Δε σου αξίζει. Οπότε πρώτα θα απαντήσω στα πράγματα που δε ρώτησες, αλλά πήρες ως δεδομένα.

 Μιλάς για "τους τρανς", σαν να είναι όλα τα τρανς άτομα άντρες. Δεν είναι. Υπάρχουν τρανς άντρες και τρανς γυναίκες, ανδρόγυνα και πολλών λογιών άλλοι αυτοπροσδιορισμοί. Ούτε απαραίτητα κολλάνε σε ένα φύλο, ούτε στους διαχωρισμούς της πατριαρχικής ιδεολογίας, ίσα ίσα πολλά τρανς άτομα βρίσκονται στο προσκήνιο της ριζοσπαστικής σκέψης και έρευνας γύρω από τα ανθρώπινα φύλα.

Επειδή το προσωπικό είναι και πολιτικό, που λέμε και οι φεμινίστριες, θα τα πω όπως τα ξέρω εγώ. Εγώ λοιπόν είμαι ένα τρανς κορίτσι, όταν γεννήθηκα δηλαδή με κατέταξαν στα αρσενικά άτομα, και για πολλά χρόνια αναρωτιόμουν τί παίζει. Συνειδητοποίησα στο σχολείο ότι νιώθω κορίτσι, νιώθω άνετα ως κορίτσι, νιώθω ανακούφιση να φαντασιώνομαι ότι είμαι κορίτσι, και με πιάνουν τα κλάμματα που δεν είμαι. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι δε χρειάζεται να ζω με το ζόρι σαν αγόρι, αλλά μπορώ να κάνω ό,τι θέλω επιτέλους με το φύλο μου. Ζω ως κορίτσι εδώ και χρόνια.  Η εύρεση της έμφυλης ταυτότητάς μου δε μπορείς να λες ότι είναι αντιδραστική, γιατί δεν τη βρήκα για κανέναν άλλο εκτός από μένα. Και όταν λεώ κορίτσι δεν εννοώ ό,τι εννοείς προφανώς. Εσύ εννοείς ότι είμαι ένα αγόρι που το παίζει κορίτσι, αντιγράφει γυναικείες συμπεριφορές. Γι'αυτό και η επιθετική σου στάση, θεωρείς όπως οι φεμινισμοί του πρώτου κύματος ότι οι τρανς γυναίκες και οι τρανς άντρες είμαστε κατάπτυστες, επειδή διαιωνίζουμε, μέσα από μια καρικατούρα αρρενωπότητας και θηλυκότητας, την πατριαρχία. Όμως δεν είναι όπως τα φαντάζεσαι. Πρώτ'απ'όλα η διαιώνιση της πατριαρχίας και των έμφυλων ρόλων γίνονται μια χαρούλα και χωρίς τα τρανς άτομα. Το κάνουμε όλοι και όλες, και μη βγάζεις την ουρά σου απ'έξω, γιατί δεν παίζει να μην το έχεις κάνει κι εσύ.

Δεύτερον, η κουίαρ θεωρία, και πολλοί σύγχρονοι φεμινισμοί, θεωρούν ότι το φύλο εκτός από βαθύ και προσωπικό συναίσθημα που φέρει κάθε άνθρωπος για την εαυτή της, είναι επίσης και ρόλος, και μαθαίνεται. Οπότε αν εγώ αντιγράφω κοριτσίστικες συμπεριφορές, για να υπάρξω σ'αυτή την καταπιεστικά πολωμένη σε δυο φύλα κοινωνία, τότε και τα υπόλοιπα κορίτσια αντιγράφουν κοριτσίστικες συμπεριφορές, και τα αγόρια αγορίστικες. Όλοι και όλες αντιγράφουμε έμφυλες ταυτότητες. Τα κορίτσια δε σπάνε τον καρπό αν γεννηθούν στη ζούγκλα. Το ροζ δεν είναι γυναικείο χρώμα στην αμερική του 1930 και πριν, αλλά αντρικό. Οι άντρες υποχρεούνται να φοράνε μέικ-απ και πουδραρισμένες περούκες στη βικτωριανή εποχή. Και πάει λέγοντας. Όλα αυτά δεν είναι στα γονίδια, είναι μαθημένα. Και αν κακίζεις τα τρανς άτομα που φέρονται ως ένα από τα δυο παραδοσιακά φύλα, οφείλεις να κάνεις το ίδιο και για τα μη τρανς άτομα που φέρονται ως ένα από τα δυο παραδοσιακά φύλα.

Το τί είναι αρσενικός και τί θηλυκός ρόλος αλλάζει πάρα πολύ, και επίσης επιβάλλεται πάρα πολύ, στις περισσότερες κοινωνίες, καπιταλιστικές και προ-καπιταλιστικές, και ανά τους αιώνες. Δε θα βγάλεις τα τρανς άτομα υπαίτια για την πατριαρχία και τον σεξισμό, όχι περισσότερο από τα μη-τρανς άτομα. Αν είναι να κάνουμε γενικεύσεις, να προσέχουμε πότε τις κάνουμε.

Αλλά ακόμα και αν διαιώνιζα την πατριαρχία, και πάλι έχω δικαίωμα να ζω ως το φύλο που νιώθω, αν κι εσύ έχεις δικαίωμα να ζεις το φύλο που νιώθεις.

Επίσης αυτά περί μύθων για τον έρωτα και τις ερωτικές επιλογές. Τί εννοείς ότι δεν αντιμετωπίζω τον έρωτα σαν κάτι φυσικό και αυτονόητο;;  Θέλεις να πεις ότι το να είσαι τρανς άνθρωπος είναι ταυτόσημο με το να είσαι ένας γκέι/λεσβία που αλλάζει φύλο για να μην αποδεκτεί την ομοφυλοφιλία ή τον λεσβιασμό του;;;

Γιατί εγώ σε διαβεβαιώ ότι δεν έχει σχέση το φύλο που νιώθεις με το τί φύλου άτομα θες να γαμιέσαι. Εγώ είμαι λεσβία. Μ'αρέσουν άνθρωποι που κατά το μάλλον ή ήττον (ανεξάρτητα από το τί σώμα έχουν) επιτελούν θηλυκότητα. Τί σημασία έχει; Είμαι κορίτσι, όπως εσύ είσαι το φύλο σου. Δε θα μου απαγορέψεις και δε θα μου επιβάλλεις να είμαι.

Όσο για την απάντηση που τόσο κακότροπα απαιτείς. Το ότι είναι ένας άνθρωπος τρανς αγόρι ή τρανς κορίτσι δε σημαίνει ότι φαίνεται, η ότι εσύ μπορείς να το καταλάβεις απ'την εμφάνιση. Και αν φαίνεται, δε σημαίνει ότι δε δουλεύει μόνο και μόνο επειδή δεν πιστεύεις ότι τα τρανς άτομα δε δουλεύουν. Μια γνωστή μου τρανς γυναίκα δουλεύει στο δημόσιο, μια άλλη σε τράπεζα, μια άλλη είναι νευρολόγος, ένας φίλος μου τρανς άντρας είναι δικηγόρος, άλλη μια φίλη μου στην τουρκία κάνει πεζοδρόμιο. Εγώ δουλεύω ως εικονογράφος για περιοδικά. Η απαξίωσή σου φανερώνει πράγματα για σένα, όχι για τους και τις τρανς.

Το τί καταστολή υφιστάμεθα κάτσε βρες το μόνος σου, όταν ακόμα και σ'αυτό το μέσον μας την πέφτουν οι 'αλληλέγγυοι σύντροφοι'.
Τέλος, το φύλο μου είναι επιλογή μου όσο και το δικό σου. Δε θα μου το χρεώσεις ως επιλογή επειδή εσύ είσαι η πλειονότητα κι εγώ όχι.

Άντε πια