Θέλω καιρό να γράψω για τον τρόπο που ζωγραφίζονται οι γυναίκες στα mainstream comics. Αγαπώ τα κομικς, είναι μορφή τέχνης που έχει εδώ και καιρό αναγνωριστεί.
Πλην όμως, από φεμινιστικής απόψεως, οι ζωγραφιές συχνά δεν αντέχονται. Παρόλο που έχουμε πλέον αξιοπρεπείς γυναίκες χαρακτήρες στα comics, (και lgbt χαρακτήρες) στα σενάρια, παρόλο που οι γυναίκες αναγνώστριες είναι συγκρίσιμες με τους άντρες αναγνώστες (και -ξανά- μεγάλο μέρος των εφήβων αναγνωστών κομικς είναι lgbt ) οι εικονογράφοι δεν έχουν μπει στον 21ο αιώνα.
Ιδού μερικοί άνθρωποι που σχολιάζουν καίρια το ζήτημα.
Ο συγγραφέας Jim Hines:
http://jimhines.livejournal.com/612200.html
και μέσω αυτού, μια contortionist (ευλύγιστη ακροβάτις) που λέει οτι δε μπορεί ούτε με προσπάθεια να αντιγράψει τις πόζες που παίρνουν οι γυναίκες στα κομικς για την πλάκα τους (κοινώς: να φαίνεται βυζί ΚΑΙ κώλος ταυτόχρονα, παρόλο που αυτό σημαίνει τόσο συστραμμένη σπονδυλική στήλη που θα έσπαγε):
http://justsayins.tumblr.com/post/14957660366/this-needs-to-stop-and-let-me-tell-you-why
Γυναικείες πόζες ξαναζωγραφισμένες με αντρικά σώματα:
http://rosalarian.tumblr.com/post/2325861377/dressed-to-kill
http://mistressofmuses.tumblr.com/post/13435028137/sixty-seven-littlepunkryo-the-original
Προφανώς είναι μικρές φωνές, και δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του φεμινισμού σήμερα,
αλλά
1. αφενός τσατίζει εμάς που αγαπάμε τα κομικς,
2. αφετέρου, εκπαιδεύει τους/τις αναγνώστριες να πιστεύουν στο έμφυλο διπολο, να πιστεύουν οτι άλλο άντρας και άλλο γυναίκα, να πιστεύουν ότι οι άντρες χρειάζεται απλά να είναι δυναμικοί, ενώ οι γυναίκες οφείλουν να ειναι δυναμικές ΚΑΙ να στέκονται σε "σέξι" πόζες (που συχνά δεν ειναι καν σεξι, αλλά οδυνηρές ή και μη-πραγματοποιήσιμες από το ανθρώπινο μυοσκελετικό σύστημα ) και
3. αντικατοπτρίζει την ποπ κουλτούρα μας με μεγάλη ακρίβεια. Το ίδιο γίνεται και στα υπόλοιπα media που καταναλώνουμε - με τη διαφορά ίσως ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες γυναίκες χαρακτήρες στα comics, και έτσι η διαφορετική αντιμετώπισή τους 'χτυπάει' περισσότερο.
Πλην όμως, από φεμινιστικής απόψεως, οι ζωγραφιές συχνά δεν αντέχονται. Παρόλο που έχουμε πλέον αξιοπρεπείς γυναίκες χαρακτήρες στα comics, (και lgbt χαρακτήρες) στα σενάρια, παρόλο που οι γυναίκες αναγνώστριες είναι συγκρίσιμες με τους άντρες αναγνώστες (και -ξανά- μεγάλο μέρος των εφήβων αναγνωστών κομικς είναι lgbt ) οι εικονογράφοι δεν έχουν μπει στον 21ο αιώνα.
Ιδού μερικοί άνθρωποι που σχολιάζουν καίρια το ζήτημα.
Ο συγγραφέας Jim Hines:
http://jimhines.livejournal.com/612200.html
και μέσω αυτού, μια contortionist (ευλύγιστη ακροβάτις) που λέει οτι δε μπορεί ούτε με προσπάθεια να αντιγράψει τις πόζες που παίρνουν οι γυναίκες στα κομικς για την πλάκα τους (κοινώς: να φαίνεται βυζί ΚΑΙ κώλος ταυτόχρονα, παρόλο που αυτό σημαίνει τόσο συστραμμένη σπονδυλική στήλη που θα έσπαγε):
http://justsayins.tumblr.com/post/14957660366/this-needs-to-stop-and-let-me-tell-you-why
Γυναικείες πόζες ξαναζωγραφισμένες με αντρικά σώματα:
http://rosalarian.tumblr.com/post/2325861377/dressed-to-kill
http://mistressofmuses.tumblr.com/post/13435028137/sixty-seven-littlepunkryo-the-original
Προφανώς είναι μικρές φωνές, και δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του φεμινισμού σήμερα,
αλλά
1. αφενός τσατίζει εμάς που αγαπάμε τα κομικς,
2. αφετέρου, εκπαιδεύει τους/τις αναγνώστριες να πιστεύουν στο έμφυλο διπολο, να πιστεύουν οτι άλλο άντρας και άλλο γυναίκα, να πιστεύουν ότι οι άντρες χρειάζεται απλά να είναι δυναμικοί, ενώ οι γυναίκες οφείλουν να ειναι δυναμικές ΚΑΙ να στέκονται σε "σέξι" πόζες (που συχνά δεν ειναι καν σεξι, αλλά οδυνηρές ή και μη-πραγματοποιήσιμες από το ανθρώπινο μυοσκελετικό σύστημα ) και
3. αντικατοπτρίζει την ποπ κουλτούρα μας με μεγάλη ακρίβεια. Το ίδιο γίνεται και στα υπόλοιπα media που καταναλώνουμε - με τη διαφορά ίσως ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες γυναίκες χαρακτήρες στα comics, και έτσι η διαφορετική αντιμετώπισή τους 'χτυπάει' περισσότερο.
vs
vs
πάει καιρός... χαίρομαι που σε διαβάζω :)
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://24.media.tumblr.com/tumblr_lwptj6UD9k1r4fn52o1_500.jpg
Εδώ, πρόσφατα, σκεφτόμουν: πώς έχουμε συνηθίσει τις εικόνες που έχει συσχετίσει/επιβάλει η κοινωνία σε κάθε άτομο, και πόσο αλλόκοτο είναι ο σύζυγος να φοράει το niqab και η σύζυγος κανονικά δυτικά ρούχα.
Οι αντρικές πόζες που'χουνε μεταφερθεί στις γυναίκες - ηρωίδες φαίνονται αστείες. Στους άντρες... απλά αναμενόμενες.
Οι γυναικείες πόζες που έχουνε μεταφερθεί στους άντρες - ήρωες, φαίνονται αστείες. Αντιθέτως, στις γυναίκες, απλά αναμενόμενες. Δε θα'λεγα ότι τις βρίσκω ερωτικές ή γοητευτικές (υπερβολικές ναι), αλλά σίγουρα είναι θέμα συνήθειας. Κι όμως η ηρωίδα γυναίκα, συλλαμβάνεται ως ηρωίδα επειδή διαφοροποιείται από τη μη-ηρωίδα: αυτοπεποίθηση, εμπορική σεξουαλικότητα, μυϊκή δύναμη, σμιλεμένο σώμα κατά τας γραφάς, εξυπνάδα... αλλά παράλληλα είναι και γυναίκα.
Η γενική υπερβολή γύρω απ'την ιδέα του ηρωικού τονώνει και το σεξισμό και τα τυπικά χαρακτηριστικά που αποδίδονται στο κάθε φύλο, είναι αναποφευκτο. Και ιδίως αν λάβω υπόψιν το ότι το να φτιάχνεις κόμικς είναι γενικά ενασχόληση που ασκείται κυρίως από στρέητ άνδρες (η πλειοψηφία τους δε θα περιμενα να ασχοληθεί με ισότητα/σεξισμό/κλπ...)
Δεν ασκείται κυρίως από στρέιτ άνδρες πιά. Υπάρχουν και γυναίκες και μη-στρέιτ άνθρωποι στα κομικς. Οι οποίοι/ες έχουν κάνει αρκετή δουλειά. Επίσης δεν είναι σεξιστές όλοι οι στρέιτ τρανς άντρες που δουλεύουν στα κομικς έτσι κι αλλιώς. Αλλά χρειάζεται κι άλλη δουλειά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ υπερβολή γύρω απ'την ιδέα του ηρωικού δεν έχει να κάνει από μόνη της με τον σεξισμό. Η wonder woman και η batgirl είναι ακριβώς τόσο ηρωικές όσο ο superman και ο spiderman. Το ενοχλητικό είναι ότι για τις γυναίκες υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά, και οφείλουν να στήνονται σε πόζες που δε γινονται καν, με μόνη πρόθεση να καβλώνουν ΚΑΠΟΙΟΙ στρέιτ άντρες και αγόρια.
Στους άντρες οι ηρωικές πόζες είναι μη-στιγματισμένες. Κατακόρυφος ο κορμός, λεκάνη που δε σπάει στο πλάι, μέση που δε στρίβει ώστε να φαίνεται ταυτόχρονα κώλος και βυζί.
Για την ακρίβεια, όσο υπερβολικές και αν είναι αυτές οι πόζες (στο κάτω κάτω κόμικς είναι, τα διαβάζεις για να ξεφύγεις και να διασκεδάσεις), εύχομαι να μεταφέρονταν και στις γυναίκες. Θα έμοιαζαν λιγότερο γελοίες.
Χαίρομαι κι εγώ που με διαβάζεις :)